Во време кога многумина од Балканот заминуваат во странство во потрага по подобар живот, една необична и инспиративна приказна доаѓа од Босна и Херцеговина. Во малото село Постиње, во близина на Травник, повторно се раѓа надеж дека животот може да се врати таму каде што речиси целосно згаснал.
Главниот лик во оваа приказна е Перо Јурчевиќ, човек кој уште како дете заминал во Германија, каде неговите родители веќе работеле. Таму пораснал, изградил успешен бизнис, стекнал сигурен живот и голем имот. Имаше куќа во Аугсбург и иднина каква што многумина би посакале. Но, и покрај сè што создал, родниот крај никогаш не го напуштил во мислите. Мирисот на детството, ливадите по кои трчал, спомените со пријателите и чувството на припадност постојано го влечеле назад.
По војната, како и многу други рурални места во Босна и Херцеговина, Постиње постепено останало празно. Жителите се раселиле низ светот, куќите се затвориле, нивите останале необработени, а улиците замолкнале. Соседите кои некогаш живееле таму почнале да ги продаваат куќите и имотите, а селото од година во година сè повеќе тонело во заборав.
Тогаш Перо донел одлука што малкумина би ја направиле. Ја продал куќата во Германија и целиот капитал го вложил во родното село. Почнал да купува куќи, ниви, шуми и ливади што некогаш им припаѓале на луѓето од селото. Денес, како што вели, речиси половина од Постиње повторно е во едни раце, но не за лична корист, туку со една цел – селото повторно да оживее.
Неговата визија не е само лично враќање дома, туку целосен препород на местото. Планира Постиње да стане туристичка дестинација за луѓе кои бараат мир, природа, чист воздух и одмор далеку од градската гужва. До летото оваа година најавува уредување на 40 легла во модерно опремени апартмани за домашни и странски гости.
„Луѓето денес го бараат токму тоа – тишина, природа и автентична приказна. А ние го имаме сето тоа“, вели Перо, уверен дека селото има иднина. Ако сè оди според планот, наскоро и трајно ќе се врати да живее таму.
Во проектот не е сам. Поддршка добива од својот роднина и пријател Драган Балта, кој моментално работи во Швајцарија, но веќе размислува за враќање. Неговата идеја е дополнителен поттик за развој на селото. Тој сака токму таму да произведува врвно пенливо вино кое би го носело името на селото – Постиње. Според него, овој крај има многу поголем потенцијал отколку што денес изгледа.
Најголемата радост, велат тие, е што нивните деца веќе со задоволство доаѓаат во селото на одмор. Во нив гледаат продолжение на приказната и надеж дека и други иселеници, раселени низ светот, еден ден ќе се вратат. Ако не порано, тогаш барем кога ќе заминат во пензија.
Во време кога многу балкански села исчезнуваат, приказната од Постиње покажува дека понекогаш еден човек со визија, храброст и љубов кон татковината може да врати живот таму каде што сите мислеле дека е предоцна.